การพัฒนาเทคนิคภูมิสารสนเทศในการจำแนกพืชเศรษฐกิจ ด้วยข้อมูลภาพดาวเทียมธีออส กรณีศึกษาสวนลำไยและลิ้นจี่ในเขต 8 จังหวัดภาคเหนือตอนบน

หลักการและเหตุผล          
          ลำไย และลิ้นจี่ ถือว่าเป็นพืชเศรษฐกิจหลักของภาคเหนือตอนบน ที่มีการเพาะปลูกเป็นจำนวนมาก และสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่ โดยเฉพาะจังหวัด เชียงใหม่ ลำพูน และเชียงราย ที่มีพื้นที่เพาะปลูกเป็นจำนวนมาก และมีผลผลิตต่อปีมาก ส่วนลิ้นจี่ มีพื้นที่เพาะปลูกส่วนมากในจังหวัด เชียงใหม่ เชียงราย และพะเยา ซึ่งเมื่อคิดพื้นที่เพาะปลูกลำไยในพื้นที่ภาคเหนือตอนบนประมาณ 876,385 ไร่ คิดเป็นผลผลิตที่ได้ 457,303 ตัน และพื้นที่การปลูกลิ้นจี่ในภาคเหนือตอนบนประมาณ 122,941 ไร่ คิดเป็นผลผลิตที่ได้ 40,341 ตัน (สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร,2553)
          ในการประเมินพื้นที่เพาะปลูกลำไยและลิ้นจี่ ของภาครัฐในปัจจุบันทำได้ค่อนข้างช้า และใช้เวลาในการรวบรวมข้อมูลมาก เนื่องจากพื้นที่เพาะปลูกของพืชเศรษฐกิจลำไยและลิ้นจี่ มีปริมาณมาก และพื้นที่ส่วนใหญ่ก็จะอย่ามเชิงเขา หรือที่ราบเชิงเขา ทำให้ในการประเมินพื้นที่เพาะปลูกเพื่อที่จะจำนวนพื้นที่ในแต่ละครั้งหรือในแต่ละปีต้องใช้เวลามากในการออกสำรวจในแต่ละพื้นที่ เพื่อหาจำนวนหรือ ปริมาณพื้นที่เพาะปลูกของเกษตรกร ว่ามีปริมาณเท่าใด มีการเพาะปลูกเพิ่มหรือ ลดลง ซึ่งส่งผลไปถึงการประเมินเพื่อที่จะหาปริมาณผลผลิตที่ได้ต่อปี
          ในการศึกษาครั้งนี้จึงได้เสนอการใช้เทคโนโลยีทางด้านสารสนเทศภูมิศาสตร์ โดยการสำรวจข้อมูลระยะไกลเข้ามาช่วย ซึ่งใช้วิธีการจำแนกวัตถุ ของพื้นที่การเพาะปลูกพืช ด้วยข้อมูลดาวเทียมธีออส เพื่อช่วยในการจำแนกพื้นที่เพาะปลูกลำไย และลิ้นจี่ ในเขตของพื้นที่ภาคเหนือตอนบน

วัตถุประสงค์

  1. เพื่อศึกษาเทคนิคทางภูมิสารสนเทศที่เหมาะสมในการจำแนกพื้นที่เพาะปลูกลำไยและลิ้นจี่
  2. เพื่อใช้เทคนิคทางภูมิสารสนเทศที่เหมาะสม ในจำแนกพื้นที่ปลูกพืชเศรษฐกิจลิ้นจี่ และลำไยด้วยข้อมูลดาวเทียมธีออส
พื้นที่ดำเนินการ
          พื้นที่ในการศึกษาครั้งนี้ครอบคลุม 8 จังหวัดภาคเหนือตอนบน ได้แก่ เชียงใหม่ เชียงราย แพร่ น่าน พะเยา ลำพูน ลำปาง และแม่ฮองสอน