โครงการพัฒนาฐานข้อมูลพื้นที่เสี่ยงภัยแล้ง ในจังหวัดเชียงราย

หลักการและเหตุผล
          การพัฒนาฐานข้อมูลเชิงพื้นที่นั้น เทคโนโลยีภูมิสารสนเทศทั้งระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information Systems: GIS) รีโมทเซนซิง (Remote Sensing) ถือว่าเป็นเครื่องมือที่มี ประสิทธิภาพมากที่สามารถตรวจหา ประมวลผล สืบค้น แสดงผล และวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ระหว่าง ชั้นข้อมูลต่างๆ เพื่อให้เกิดชั้นข้อมูลใหม่ที่มีคุณลักษณะเชิงพื้นที่ตามผลการวิเคราะห์ ที่สามารถนำไปติดตาม และประเมินผลสถานการณ์การเกิดภัยพิบัติได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งภัยแล้งจัดได้ว่าเป็นหนึ่ง ในหลายประเภทของภัยพิบัติที่เกิดขึ้นอยู่เป็นประจ าและนับวันจะทวีความรุนแรงมากขึ้นจากสถานการณ์ การเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ โดยประเทศไทยเองมีหลายพื้นที่ที่ประสบกับปัญหาดังกล่าว โดยเฉพาะ พื้นที่จังหวัดเชียงรายซึ่งตั้งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย ดังเหตุผลที่ได้กล่าวข้างต้น ศูนย์ภูมิภาคเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (ภาคเหนือ)  ในฐานะหน่วยงานที่อยู่ภายใต้กรอบความร่วมมือกับสำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน) ซึ่งมียุทธศาสตร์ในการพัฒนาและขับเคลื่อนโครงสร้างภูมิสารสนเทศแห่งชาติ เพื่อบริการสังคม โดยมุ่งเน้นให้เกิดการขับเคลื่อนทางการพัฒนาข้อมูลภูมิสารสนเทศของประเทศ  จึงได้ดำเนินโครงการศึกษาเพื่อทำการพัฒนาฐานข้อมูลพื้นที่เสี่ยงต่อการเกิดภัยแล้งด้วยวิธีการวิเคราะห์ ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ระหว่างดัชนีต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ได้ฐานข้อมูลภัยแล้งที่ถูกต้องทันสมัย  สามารถนำไปใช้ในการวิเคราะห์วางแผนได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นต่อไป

วัตถุประสงค์

  1. เพื่อศึกษาและพัฒนาเทคนิควิธีการในการวิเคราะห์พื้นที่เสี่ยงภัยแล้งในจังหวัดเชียงราย
  2. เพื่อพัฒนาฐานข้อมูลพื้นที่เสี่ยงภัยแล้งในจังหวัดเชียงราย
พื้นที่ดำเนินการ
          พื้นที่จังหวัดเชียงราย ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 304,565 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 190,353 ไร่